കാലമേ, നീ എഴുതാതെ പോയ കാവ്യങ്ങളിൽ ഭാഗമാകുവാൻ ഞാനെന്ന വരി കാത്തിരിക്കുന്നുവിന്നും ....
നീ കോറിയിടുമാ വാക്യശകലങ്ങളിൽ തിരയുന്നു ഞാൻ
ഇന്നുമെൻ ആത്മാവിനെ...
ഹൃദയപൂർവ്വം,
വിജിത
കാണ്മാൻ കഴിയാത്ത ദൂരങ്ങൾ എനിക്കും നിനക്കുമിടയിൽ തീർത്ത അകലമുണ്ടെങ്കിലും നീയും ഞാനുമെൻ്റെ സ്വപ്നലോകങ്ങളിൽ ഒന്നിക്കാറുണ്ട്,
ഒരുമിച്ചിരുന്ന് കളി പറയാറുണ്ട്,
ഒരിക്കലും പിരിയാതെ കൈകളിൽ കൈ കോർത്ത് നടക്കാറുണ്ട്...
കണ്ണെടുക്കാതെ പരസ്പരം വെറുതെ നോക്കിയിരിക്കാറുണ്ട്..
അവിടെ നീ എൻ്റേത് മാത്രമായിരിക്കുകയും നിൻ്റെ സംഗീതം എനിക്കായ് മാത്രം പൊഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു....
അതുകൊണ്ട് വരൂ,
നമുക്കു തനിയെ ഉറങ്ങി സ്വപ്നലോകങ്ങളിൽ വെച്ചു കണ്ടുമുട്ടാം;
നമുക്കു മാത്രമറിയാവുന്ന നമ്മുടെ മാത്രം ഇടങ്ങളിൽ....
ഹൃദയപൂർവ്വം,
വിജിത
പ്രണയമെഴുതിയ കഥകളിൽ നിന്നൊരു വട്ടം ഞാൻ ഇറങ്ങി പോയി..
പിന്നെയൊരിക്കൽ ഞാനെൻ്റെ കൈയ്യിലെ പ്രണയമഷി ഒഴിച്ചു കളഞ്ഞു ഏതോ അഴുക്കുചാലിൽ...
പിന്നെയുമൊരു നാൾ പ്രണയം തുടിച്ച എൻ ഹൃദയം വില്പനയ്ക്ക് വെച്ചു ഞാൻ വാങ്ങിയൊരല്പം കാളകൂടം..
ഒടുവിൽ നിന്നു ഞാൻ പ്രണയമുക്തയായ് ഈ വിശാലവീഥിയിൽ;
എന്നിട്ടും വേദനിപ്പിക്കുന്നു സിരകളിലൂടെ പണ്ടെന്നോ ഒഴുകിയ പ്രണയബാക്കി...
ഹൃദയപൂർവ്വം,
വിജിത
