ഏഴുതേണ്ടതെന്തെന്നറിയില്ലയെനിക്കിന്നും .
എങ്കിലുമിന്നു നിന്നേക്കുറിച്ചെഴുതേണ്ട-
തെന് കടമയായി തോന്നുന്നെനിക്ക് ,
അതുകൊണ്ടു മാത്രമീ തൂലികയില്,
മഷിനിറച്ചിന്നു, വാക്കുകള് തേടുന്നു ഞാന്....
സ്വപ്നങ്ങളൊത്തിരി കണ്ടവന് നീ,
സ്വര്ഗ്ഗങ്ങള് നേടുവാന് കൊതിക്കുന്നു നീ...
അഭ്രപാളിയെ പ്രണയിച്ചു നീ-
യെഴുതുന്നു കഥകളായിരം...
ഒരു നൂറു ചോദ്യങ്ങളുമായി നീ-
യെന് മുന്നില് നില്കാറുണ്ടെന്നും..
ചോദിപ്പതിവയെന്തിനെന്നറിയുമോ
നിനക്കെങ്കിലും?!
പലതും നിസ്സാരമെങ്കിലും, കുഴക്കുന്നു
എന്നെയവ പലപ്പോഴും..
വെറുമൊരു സൗഹൃദം മാത്രമെങ്കിലും,
വില നല്കുന്നു നീയിതിനേറെ..
രസമാണു നിന് സൗഹൃദമെനിക്കു-
മെന്നറിയുകയിന്നു നീ, സുഹൃത്തേ..
പരിഭവമൊത്തിരിക്കാട്ടുന്നു നീയൊരു
ചെറുകാര്യത്തിനു പോലും...
വല്ലാതെയലട്ടുന്നു നിന് നാവിന്
കുഞ്ഞു വിക്കു നിന്നേ...
ഒരായിരം തത്വ ശാസ്ത്രങ്ങള് പറയുന്നു നീ,
നിരാശനാമേതോ കാമുകനെപ്പോലെ...
ആര്ക്കോ വേണ്ടി ദു:ഖിക്കുന്നു നീ,
വെറുതേ, എന്തിനെന്നു പോലുമറിയാതെ...
നിന്നെക്കുറിച്ചു കേള്ക്കുവാന് കൊതിക്കുന്നു നീയെന്നും,
നേട്ടങ്ങള് നിന് സ്വപ്നമാണെന്നറിയാമെനിക്ക്..
സായിപ്പിന്റെ ഭാഷതന് വ്യാകരണം കുഴക്കുന്നു നിന്നെ,
എങ്കിലും പിന്മാറുവാനറിയില്ല നിനക്കെന്നു തോന്നുന്നു...!
ഇതാണു നീ കൂട്ടുകാരാ,
ഇതൊക്കെയാണു ഞാന് കണ്ട നീ..
നേരുന്നു ഞാന് നിനക്കാശംസകള് ,
നേരായി മാറട്ടെ നിന് സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം..
പരിഭവിക്കേണ്ടതില്ല നീയിനി,
എഴുതി ഞാനൊടുവില് നിന്നേക്കുറിച്ചും...
ഒരു ചോദ്യം കുറഞ്ഞു നിന് പട്ടികയിലെന്ന-
സമാധാനമോടെ നിര്ത്തട്ടെ ഞാന്.......
ഹൃദയപൂര്വ്വം,
വിജിത
(dedicated to a friend of mine, Geon..Today, I would love to thank him for being my friend.. Thank you Geon :) )
