പാണന് പാടാൻ നിങ്ങൾ തീറ് നൽകിയതെത്ര പെൺജീവിതങ്ങൾ...?  

നിങ്ങൾ മെനഞ്ഞ കഥകളിൽ എത്രയെത്ര  കണ്ണീർ നനവുകൾ? 

ഇന്ന്,  ഈ രാവിൽ ഓർക്കുന്നു ഞാൻ ചില കുഞ്ഞു മുഖങ്ങൾ, 

നിങ്ങളെ പിന്തുടരും കുഞ്ഞു കാലടികളും... 

അവരിൽ പതിക്കാതിരിക്കട്ടെ ഈ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ, 

നിങ്ങളിൽ നിന്ന് പോകട്ടെ ഈ വിഷനീരുറവയും...

ഹൃദയപൂർവ്വം ,

വിജിത 

 മനസ്സിൻ്റെ കോണിൽ എവിടെയോ മാറാല പിടിച്ച ചില ചിന്തകൾ ഉണ്ട്, പൊടിപിടിച്ച പഴയ കുറച്ചു സ്വപ്നങ്ങളും... 

എന്നെങ്കിലും അവയൊന്ന് പൊടി തട്ടിയെടുക്കണം, എന്നിട്ട് തൂക്കി വിൽക്കണം..!

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത 

 യാത്രാമൊഴികളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല ഞാൻ... 

വെറുതെ അങ്ങ് പോവുക;

 ആരും അറിയാതെ, ആരോടും ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ.....

ബാക്കി വെച്ചതെല്ലാം ബാക്കിയാക്കി വെറുതെ അങ്ങ് കടന്നുകളയുക!! 

ഞാൻ ഒരു നിഗൂഢതയായി തുടരട്ടെ...

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത 

 മരിച്ചാൽ അരികിലൊരു വാകമരം നടണം, പിന്നെയുള്ള ഓരോ മഴയിലും കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന പൂക്കൾ കൊണ്ടവിടം ചുവക്കണം... 

അങ്ങനെ നിങ്ങൾ കെടുത്തികളഞ്ഞ അഗ്നിയെ വീണ്ടുമൊന്നോർക്കണം.. മരണത്തിനപ്പുറമെങ്കിലും!

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത