മറക്കുവതെങ്ങനെയീ പടികടന്നു
ഞാനെത്തിയ നാൾ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ അദ്ധ്യാക്ഷരം
പടിപ്പിച്ചൊരെൻ പ്രീയ അധ്യാപികയെ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാനൊത്തിരി
പേടിച്ച ചൂരലിനെ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ ആദ്യമായ്
കണ്ടെത്തിയൊരാ കളികൂട്ടുകാരനെ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാൻ ചൊല്ലി
പഠിച്ചൊരായിരം വാക്കുകളെ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ എനിക്കു പറക്കുവാൻ
ചിറകുകൾ നൽകിയയെൻ അദ്ധ്യാപകരെ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാൻ, എന്നെ
താങ്ങിയ ഈ കൂട്ടുകാരേ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാനാ കളിചിരികളെ ,
ഒരായിരം പിണക്കങ്ങളെ , കുസൃതികളെ ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാൻ എന്നെ
പരീക്ഷിച്ചയീ പരീക്ഷകളെ?
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാൻ കണ്ടൊരുനൂറ്
സ്വപനങ്ങളെ, എൻ നഷ്ടങ്ങളെ?
അറിയുന്നു ഞാനിന്ന്, ഇതായിരുന്നു
എൻറെ സ്വന്തമാം സ്വർഗ്ഗം....
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാനെന്റെ സ്വർഗത്തെ?
ഹൃദയപൂർവ്വം,
വിജിത
(In memory of d days I spent in St.Mary's H S S Pattom.. this is dedicated to every teacher who inspired me.. to every friend who was there for me... n' to every single person I met there in those 14yrs.. Missing u all a lot. Proud to be a part of St.Mary's family..!! )
