ഒരിക്കലും മറക്കാതെ ,
ഒരു മാത്രപോലും പിരിയാതെ,
സൗഹൃദമേ, നിൻ തണലിൽ-
മയങ്ങട്ടെ ഞാൻ...

ഒടുവിലായ് എത്തുമാ മരണത്തിലും,
ചിരിക്കട്ടെ, ഞാൻ നിൻ ഓർമയിൽ.

ഹൃദയപൂർവ്വം,
വിജിത

എന്തോ എഴുതുവാനാണ് ഞാനീ പുസ്തകത്താൾ തുറന്നത്. പക്ഷെ വാക്കുകൾ എനിക്ക്  തുണ നിൽക്കുന്നില്ല. തൂലികത്തുമ്പിലൂടെ പുറത്തെത്തുവാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ കലാപം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്; എന്നാൽ തലച്ചോറ് ഹൃദയത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല. ഹൃദയം പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്തോ അതിനെയീ സമർത്ഥനാം തലച്ചോറ് തടയുന്നു.

ഇനി നിശ്ശബ്ദത....... ശ്മശാനസമാനമായൊരു ശാന്തത, തലച്ചോറ് ഹൃദയത്തിനൊപ്പം നിൽക്കുന്ന കാലത്തോളം.....

ഹൃദയപൂർവം,
വിജിത