Wednesday, May 21, 2014

കാരണമറിയാത്ത ദുഖം



 

ഇടനെഞ്ചിൽ നിന്നുയരുന്നു നോവിൻ തുടികൊട്ട്,

ബഹ്യമാം കണ്ണിനറിയാത്തൊരേതോ മനോവേദന

എന്തുകൊണ്ടിങ്ങനെ പിടയുന്നതെന്റെ

ഉള്ളെന്നറിയില്ല, ഉള്ളതെന്തീ വേദനയ്ക്കൊരു പരിഹാരം?

തിമിർത്തു പെയ്യുമീ രാത്രിമഴയോട്

ചേർന്ന് ഞാനും
തേങ്ങുന്നു  ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ

ഒരുറക്കം കഴിഞ്ഞുണരും നേരത്ത്

ശാന്തമാകാം ഈ മനസ്സ്......

ഒരു മിന്നൽപിണർ പോൽ

മാഞ്ഞിടാം ഈ വേദനയും.....

എങ്കിലുമെന്തോ , കുറിക്കുവാൻ

തോന്നിയെനിക്കീ  വേദനതൻ കഥ.

നിശാജീവിയാം  എന്റെ തോഴിയാണീ

നിഗൂഢമാം ദു:ഖവും എന്നു തോന്നുന്നു...

കാരണമോതാതെ എത്തുന്നിവൾ

രാത്രിതൻ  നിശ്ശബ്ദയാമങ്ങളിൽ ....
 
ആരോരുമറിയാതെ, എന്തിന്നെന്നറിയാതെ  തേങ്ങുന്നു ,

ആർക്കോവേണ്ടിയെൻ ഹൃത്തം .

'ഭ്രാന്തിൻ' ലക്ഷണമിതെന്നു ചങ്ങാതിയവൻ

കളിച്ചൊല്ലുന്നത്   കേട്ട്  ഖിന്നത-

യുണ്ടായെൻ മനമതിലും,

ഭ്രാന്തോ എനിക്കെന്ന് !!

ഭ്രാന്തല്ലിതു അറിയുന്നു ഞാനത്

പിന്നെയെന്തിതെന്ന ചോദ്യത്തിനു-

ത്തരവുമില്ലെന്റെ  കൈയ്യിൽ..............

ഏതോ ദു:ഖത്തിൻ മുന്നറിയിപ്പാകാം ,

പണ്ട് മാറ്റിവച്ചോരേതോ തേങ്ങലിൻ ബാക്കിയാകാം,

വെറുമൊരു  തോന്നലാകാം...

എന്താകിലും അറിയുന്നു ഞാൻ
 
നോവുന്നു എൻ ഹൃദയമെന്ന്.................

ഹൃദയപൂർവ്വം,
വിജിത

1 comment:

  1. oru vezhaambal pakshiyeppole otakkieunnu paadunnathum njaan kettittund.....aa paattil vedhanayude sruthyum dukhathinte thengalum njaaan arinjittund..nokkethaadooreyirunnu njaan enthaashwaasamaanu tharika...pandumaativechoru thengalinte baakiyaakaam..ennaashwasikku..

    ReplyDelete