എങ്കിലും.....

സ്നേഹമേ  കൊതിച്ചുള്ളൂ  ഞാന്‍,
അതിനായി  മാത്രമാണലഞ്ഞതും.

പ്രണയം  കാംക്ഷിച്ചില്ല ഞാനൊരുനാളും
എങ്കിലും കല്ലെറിയുന്നവരെന്നെ.....

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം,

വിജിത 

മഞ്ഞുതുള്ളി പോലിവ-ളെന്‍
കണ്‍കളില്‍ നിറയുന്ന  സ്വപ്നമാണിന്ന്,
അറിയാതെ പ്രണയിച്ച  പൂമ്പാറ്റയാണിവള്‍,
എന്നുടെ സ്വന്തമിവളെന്‍റെ പ്രാണസഖി..

അറിയാതെ പ്രണയിച്ചു പോയി  ഞാന്‍ നിന്നെ;
പാപമതോ അറിയില്ലയെനിക്കിന്നും........

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം,

വിജിത 

മറക്കില്ല ഞാന്‍ നിന്നെ..

          മറക്കില്ലൊരിക്കലും....
          മഞ്ഞുപോല്‍ മനസ്സുള്ളോരെന്‍ സുഹൃത്തേ,
          വിദൂരത്തിരിക്കും നിന്നെ ഞാന്‍
          മറക്കില്ലൊരിക്കലും,
          എന്‍ ജീവനുള്ള നാള്‍ വരെ....

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം,

വിജിത 

 

ആ പുകചുരുളുകള്‍...

                  

                     എന്‍റെ മുന്‍പില്‍ ചുമച്ചു നില്‍ക്കുന്നത്  ജീവിതമാണ്. ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍ ഞാനേറെ  കൊതിച്ച  എന്‍റെ  ജീവിതം... ആരെയോ തോല്‍പ്പിക്കാനെന്നവണ്ണം  പായുന്ന  ഈ  മനുഷ്യര്‍ക്കറിയുമോ എന്‍റെ  വേദന? ഇല്ല, ആര്‍ക്കുമറിയില്ല   അല്ലെങ്കില്‍  തന്നെ   അവരെന്തിനറിയണം?

                        

                              കാലചക്രം   തിരിഞ്ഞുരുളുകയാണോ? കഴിഞ്ഞു  പോയ  ജീവിത  ദൃശ്യങ്ങള്‍ വീണ്ടും  കണ്മുന്‍പില്‍  തെളിയുന്നു.... ബാല്യം, കൌമാരം, ആദ്യ പ്രണയം, വിവാഹം, നേട്ടങ്ങള്‍, നഷ്ടങ്ങള്‍.... എല്ലാം... ഒപ്പം  ആ പുകച്ചുരുളുകളും....... ഈ  ചുമ   സമ്മാനിച്ചു  പോയ  വിഷപുക....... ആദ്യം  വെല്ലുവിളിയായി , പിന്നെ  അഭിനിവേശമായി, ഒടുവില്‍ അടിമത്വവും  നിരാശയുമായി  എന്നിലേക്ക്  പടര്‍ന്നു  കയറിയ   ലഹരിയുടെ   പുകച്ചുരുളുകള്‍...

                              അതെ, ഇവിടെ   തെറ്റ്   എന്‍റെതു  മാത്രമാണ്. നിങ്ങള്‍  തിരിഞ്ഞു  നോക്കരുത്, സഹതാപം  കാണിക്കരുത്... ഞാനിങ്ങനെ   ചുമച്ചു  തീരട്ടെ... കാരണം , ഞാനിതര്‍ഹിക്കുന്നു.

                                        

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം,

വിജിത  

പാടാന്‍ മറന്ന പാട്ടിന്‍റെ  പല്ലവിയായി നീ -
യെന്നരികില്‍ നില്ക്കുമ്പോഴറിയുന്നു,
ഞാനെനിക്കെന്നെ നഷ്ടമായെന്ന്....

            ഓര്‍ക്കുന്നുവോ നീയെന്നെ,
            ഞാന്‍ താലോലിച്ചൊരായിരം 
            സ്വപ്നങ്ങളെയെന്‍ മോഹങ്ങളെ ?

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം,

വിജിത