പണ്ടെന്റെ കഥകളില്‍ നീയും ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു... വരികളില്‍ നിറയെ നമ്മളുണ്ടായിരുന്നു. 

ഇന്നെന്നില്‍ കഥകളില്ല... ബാക്കിയായ വരികളില്‍ നമ്മളും ഇല്ല.

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം,

വിജിത 

 ആത്മീയതയുടെ കൊടുമുടികളേറണമെന്നില്ല നാഥാ, 

ആത്മാവിന്‍ മന്ദമാരുതനടിക്കുന്ന - 

താഴ്‌വരകളില്‍ നിനക്കൊപ്പം നടക്കാൻ 

കഴിയേണമെന്നൊരു മോഹം മാത്രമേയുള്ളൂ.. 

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം, 

വിജിത  

എന്റെ കലാലയം...

പ്രണയിച്ചതില്ല ഞാന്‍,

എഴുതിയതില്ല കവിതകളാരും എനിക്കായ്, 

കണ്ടെത്തിയില്ല ഞാന്‍- പീതപുഷ്പങ്ങള്‍, 

സഖാക്കളെയും ... 

ആരുമായിരുന്നില്ല ഞാന്‍ ഇവിടെ, 

നിങ്ങള്‍തന്‍ ഓര്‍‍മകളില്‍ ഉണ്ടാമോ- ഞാന്‍, എന്നറിയുകയുമില്ല! 

തിരികെ വരുമ്പോള്‍ കാത്തിരുന്നില്ല ആരുമെനിക്കായ്, 

അത്രമേല്‍ പ്രീയമായതേതും കണ്ടതേയില്ല.....

എന്നിട്ടുമെന്തോ തളയ്ക്കപ്പെടുന്നു, 

ഞാനിവിടെ, 

അജ്ഞാതമാമേതോ -

സ്നേഹബന്ധനത്താല്‍...!

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം, 

വിജിത

 

അന്ന്, 

പൂവുകള്‍ കൊണ്ട് വേനലിനെ തോല്‍പ്പിച്ചവളെ,

കോടാലി കൊണ്ട് തോല്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ കാലം.....

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം, 

വിജിത  

എനിക്കിനിയില്ലാത്ത ബാല്യം, നിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ - ഇന്നലെകളില്‍, 

നിന്നെന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.... 

വീണ്ടും ഓര്‍മകളില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെപ്പോലെ ചെറുതാകുന്നു....

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം, 

വിജിത