എഴുതുവാൻ പറഞ്ഞവൾ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച്.. 

ആത്മാവിൽ ആണ്ടു പോയ ഓർമതൻ ചിപ്പിയിലെ മുത്ത്പോൽ, 

അവൾ അവളുടെ ആഴങ്ങളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു കടത്തിയ ആ പ്രീയമാം ഒരുവനെയോർത്തിരിക്കയിൽ.. 

പ്രണയത്തിലുണ്ടോ ശരി തെറ്റുകൾ? - ചോദിച്ചു 

എന്നോടായോ തന്നോടു തന്നെയോ! 

ഒടുവിലെ ശ്വാസത്തിലും ഉണ്ടാകണം പ്രണയത്തിൻ ഗന്ധം ; സംഗീതവും... 

കൊതിക്കുന്നു അവൾ, അവനെ മാത്രം.

പ്രണയമേ, നീ നിറഞ്ഞു പരന്നോഴുകുക, 

ഇവളിൽ നിന്നവനിലേക്കും, 

അവനിൽനിന്നിവളുടെ ഏകാന്തമാം വീഥികളിലേക്കും ....

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത

വേദനിപ്പിക്കുന്നു പ്രണയമെന്നെ

 പ്രണയമെഴുതിയ കഥകളിൽ നിന്നൊരു വട്ടം ഞാൻ ഇറങ്ങി പോയി.. 

പിന്നെയൊരിക്കൽ ഞാനെൻ്റെ കൈയ്യിലെ പ്രണയമഷി ഒഴിച്ചു കളഞ്ഞു ഏതോ അഴുക്കുചാലിൽ... 

പിന്നെയുമൊരു നാൾ പ്രണയം തുടിച്ച എൻ ഹൃദയം വില്പനയ്ക്ക് വെച്ചു ഞാൻ വാങ്ങിയൊരല്പം കാളകൂടം.. 

ഒടുവിൽ നിന്നു ഞാൻ പ്രണയമുക്തയായ് ഈ വിശാലവീഥിയിൽ;

എന്നിട്ടും വേദനിപ്പിക്കുന്നു  സിരകളിലൂടെ പണ്ടെന്നോ ഒഴുകിയ  പ്രണയബാക്കി...

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത

 മറവികൾ അനുഗ്രഹമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അവളെന്നെ തുറിച്ചു നോക്കിയത്... 

 ഞാൻ അവളെ മറന്നപ്പോൾ, അവളിലേക്കുള്ള വഴികൾ മറന്നപ്പോൾ, അവൾ ഓർമകളിൽ മുഴുകി വർത്തമാനകാലത്തിന് ഭ്രാന്തി ആയി മാറിയത് അവൾ ഓർക്കുന്നുണ്ടാകുമോ എന്നൊരു ഭയം എന്നെ കൈനീട്ടി പിടിച്ചു ഇരുട്ടിലാക്കി കളഞ്ഞത് അപ്പോൾ മുതലാണ്...

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത

ഒന്നും പറയാനില്ലാത്ത മൗനം എനിക്കും നിനക്കുമിടയിൽ വിരസത സൃഷ്ടിക്കാതെ നോക്കുന്ന ചില ഇമോജികളുണ്ട് - എന്നെയും നിന്നെയും ഇന്നും നമ്മളായി തുടരാൻ സഹായിക്കുന്നവർ! 

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത

എന്നിലെ മൗനത്തെ നീ ദൂരത്ത് നിന്ന് വായിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് നീയും ഞാനും നമ്മളാകുന്നത്.

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത