നിൻ്റെ അധരങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ സ്പർശിക്കുകില്ലെങ്കിലും പ്രണയമേ, 

ഈ പെരുമഴയത്ത് ഞാനും കാണട്ടെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തുന്ന ഒരു സ്വപ്നം.... 

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത 

 മരണമേ, നീയെൻ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ 

                                                      പിൻവിളി വിളിപ്പതാരെന്നെ ?

ആരൊരാളെൻ ഓർമയെ ഓർപ്പതീ- 

                   വാതിലിൻ അപ്പുറം ഞാൻ കടക്കയിൽ?

ഹൃദയപൂർവ്വം ,

വിജിത 

മരണം തൊടുന്ന തീരത്തേക്ക് വെറുതെ നടക്കുന്നു ഞാൻ;

മറക്കുക നിങ്ങളെൻ സ്വപ്നങ്ങളെ,

ഒപ്പമീ പെണ്ണിൻ ജല്പനങ്ങളെയും....

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത 

 അടഞ്ഞ വാതിലിനപ്പുറം അടക്കിയ തേങ്ങലുമായി ഒരുവൾ, 

അവളുടെയോമൽ പൈതലിൻ മുഖം നോക്കി ചിരിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു - 

ആരുമാ നോവിൻ ചാൽ കാണാതിരിക്കുവാൻ... 

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത

എലിസബത്ത് മിസ്സ്‌നോട്....

ചിത്രശലഭങ്ങൾ, 

തങ്ങൾ പുഴുവായി വിഹരിച്ച ഇലകളിലോ, സമാധിയിലാണ്ട ഇലത്തുമ്പിനറ്റത്തോ തങ്ങാറില്ലല്ലോ... 

അവ പറന്നുപോവുക തന്നെ ചെയ്യും - 

പൂക്കളിൽ നിന്ന് പൂക്കളിലേക്കും, 

ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്നു ഹൃദയങ്ങളിലേക്കും..... 

പോവുക ,നൽ ചിത്രശലഭമേ നീ , നീലവിഹായസ്സു തേടി... 

ഓർക്കുക പിന്നിൽ കണ്ടൊരീ  പാഴ്ചെടിയേയും....

ഹൃദയപൂർവ്വം,

വിജിത