ചിന്തകള്ക്ക് തീ പിടിക്കുന്നു. അവ പ്രകടിപ്പിക്കാനാകാതെ വാക്കുകള് അശക്തമാകുന്നു... സ്വപ്നങ്ങള്ക്കും ഏകാന്തതയ്ക്കും സൗന്ദര്യമേറുന്നു. പ്രണയമെന്ന മഹാസാഗരത്തില് ഞാന് വീണു പോയിരിക്കുന്നുവെന്നു എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നു.. ഉവ്വോ? എനിക്ക് നിശ്ചയമില്ല. പക്ഷെ എന്റെ ഹൃദയത്തില് ഞാനൊരു വസന്തകാലം വീക്ഷിക്കുന്നു.. അത് പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കാലമായിരിക്കുമോ?
ഇത് പ്രണയമാണെങ്കില്, ഞാന് ആരെയാണ് പ്രണയിക്കുന്നത്? അതിനുത്തരം നല്കാന് എന്റെ പാവം മനസ്സിനാകുന്നില്ല. കാരണം ഞാന് പ്രണയിക്കുന്നത് സുന്ദരമായൊരു സങ്കല്പ്പത്തെയാണ്, ഒരുപക്ഷെ ഒരിക്കലും നടക്കാനിടയില്ലാത്ത ഒരു സ്വപ്നത്തെ....
ഹൃദയപൂര്വ്വം ,
വിജിത
